Büyüyen tehlike: Çocuk nefreti!

Uçakta ağlayan bebek sesi yükseliyor, belli ki basınçtan kulakları ağrıyor. Anne çocuğunu sakinleştirmeye çalışıyor, baba tedirgin etrafına bakıyor. Yolculardan biri oflamaya başlıyor, diğeri "Madem ağlayacak niye bebekle uçağa biniyorsunuz?" diye ekliyor. Ardından "Eyvah bu yolculuk bu sesle geçecek belli oldu, yandık" diyor. Anne mahcup bir sesle özür diliyor. Ama halden anlayan yok. Restoranda masada oturmaktan sıkılmış bir çocuk, ayağa kalkıp etrafta dolaşıyor. Diğer masalara şirinlik yapıp iletişim kurma derdinde. Kimse suratına bakmıyor. Annesi yanına çağırıyor ama çocuk ısrarla oturmak istemiyor. Yan masaya çarpıyor kazayla... "Çocuğunuza sahip çıkmayacaksanız niye geliyorsunuz restorana" diye çıkışıyor masadakiler. Anne mahcup, baba sinirlenmemek için kendini tutuyor." Uzun bir yolculuktan sonra, iki çocuğu ile otel arayan aile, en sonunda buluyor. İçeri girdiklerinde beklemedikleri bir uyarı ile karşılaşıyorlar.

Meliha ÜNLÜ

3 yıl önce

Çocuklar genelde duygularını ağlayarak dile getirir: Acıkmıştır ağlar, uykusu gelir ağlar, canı yanmıştır ağlar, altını ıslatır ağlar. Uçakta ya da restoran vb. yerlerde çocuk ağlamasından rahatsız olanlar hiç mi çocuk olmamış ya da hiç çocuk büyütmemişler mi? Evet, anne baba çocuğu susturmak konusunda kayıtsız kalırsa, o zaman rahatsız olur insan. Susturmak da iyilikle, güzellikle olmalı. Çocuğu korkutarak, şiddet göstererek değil. Korkutularak ya da dayakla susturulan çocuğun yüreğinde ileride telafisi mümkün olmayan yaralar açılabilir. Bize göre anne babalar iyi bir çocuk eğitiminden geçirilmelidir. Dayakla büyüyen çocuğun içinde nefret duygusu gelişir ve o çocuk suça da yatkın olur. Dayak, cennetten değil; cehennemden çıkmadır.

Cevapla

Beğen (0)

Beğenme (0)