Mükemmeliyetçilik çocuklarda depresyona neden oluyor

 

Başarılı bir Çocuk yetiştirmek için ebeveynlerin farkında olmadan yaptığı hatalar çocuklarda ‘mükemmeliyetçilik' duygusunun ilk tohumlarını atıyor. Bu duygu da zamanla kişinin tüm hayatını etkileyen, mutsuzluk ve Depresyona davetiye çıkaran patolojik bir duruma dönüşüyor. “Aile tarafından öğretilen her davranış çocukların ileride nasıl bir kişiliğe sahip olacağını belirler.” diyen Nöroloji Uzmanı Dr. Mehmet Yavuz, mükemmeliyetçi kişiliğin gelişmesindeki en önemli etkenin ebeveynler olduğuna dikkat çekti. Yavuz, çocukların psikolojik ve duygusal gelişimlerini sağlıklı bir şekilde tamamlamaları için ebeveynlerin mükemmeliyetçilik tuzaklarına düşmemesi gerektiğini ifade etti. Ailelerin çocuğa huzur, sevgi ve paylaşımın hâkim olduğu bir ortamı sunması önemli.

‘Sevilmek için başarılı olmalıyım!'

Dr. Mehmet Yavuz, çocukları için daima en iyisini hedefleyen, başarı odaklı, çocuklarını hep başkalarının başarılarıyla kıyaslayan ebeveynler için ‘mükemmeliyetçi' denilebileceğini söylüyor. Böyle tutuma sahip ailelerde zaman içinde çocuğun bilinçaltında şöyle bir düşünce gelişiyor: ‘Sevilmek, takdir edilmek ya da onaylanmak için başarılı olmalısın.' Yavuz, “İhtiyaçlarının ya da sevilme arzusunun ancak başarılı olduğu zaman karşılanacağını düşünen çocukta mükemmeliyetçi özellikler gelişmeye başlar.” diyor.

Sağlıksız mükemmeliyetçilik zamanla çocuğun kapasitesinin altında başarı elde etmesine, yüksek düzeyde sınav kaygısı yaşamasına neden oluyor. Çocuk ‘en iyi olmalıyım, sınıf birincisi olayım, notların düşmemeli' derken tüm bu kaygılar mutsuzluk, depresyon, obsesyon, sosyal kaygı gibi rahatsızlıklara kapı aralıyor.

Mükemmeliyetçi çocuğun özellikleri

 Karar vermekte güçlük çekerler.

 Hata yapmaktan korkarlar.

 Ödev ya da çizim yaparken silgiyi çok fazla kullanırlar. Kendilerini arkadaşlarıyla kıyaslarlar.

 Düşük not aldıklarında suçluluk hissi duyarlar.

 Başkalarının eleştirilerine karşı daha duyarlı ve kırılgandırlar.

 Sosyal ilişkilerinde onaylanma ihtiyacı duyarlar.

 En iyiyi yapmaya çalıştıkları için işlerini zamanında bitiremezler.

 Yeterince iyi olmadıklarını düşündükleri için hiçbir zaman başarılarının keyfini çıkaramazlar.

Aileler ne yapmalı?

 Çocuklarınıza ‘proje çocuk' gözüyle bakmayın. Kendi hayatınızda gerçekleştiremediğiniz hedefleri ve hayalleri çocuklarınız üzerine yüklemeyin.

 Onları geçiştirmeyin. Size ne söylemeye çalıştıklarını dinleyin ve uygun cevaplar verin.

 Eleştirileriniz yıkıcı değil, yapıcı olmalı. Çocuğun kişiliğini rencide edecek şekilde değil, davranışa yönelik olmalıdır.

 Aşırı koruyucu ve otoriter olmaktan kaçının.

 Çocuğunuzun beceri ve yeteneklerinin üstünde beklentiler içinde olmayın.

 Küçük de olsalar anne-babadan bağımsız bir birey olduklarını unutmamalı.

 Aile bu durumla tek başına mücadele edemiyorsa psikolojik destek almalıdır.