Yeni nesil ebeveynler, çocuklarla iyi bir iletişim kurmak için çaba sarf ediyor. Ödüller ve cezalar yerine ses tonunu kullanıp, kalıplaştırmak veya emretmek yerine açıklamalar veya seçenekler sunuyor. Olumlu ebeveynlik olarak bilinen yetiştirme tarzı, çocukların isteklerini dinleyip öz güven kazandırmaya yönelik bir yöntem. Örneğin, çocuğunuz diğer çocuğunuza vuruyorsa, olumlu ebeveynlik yaklaşımı ile bu duruma son verip daha sonra her iki çocuğunuzu da karşınıza alıp ne hissettiğini ve neden bu yönteme başvurduğu konusu hakkında konuşup, çözüm yöntemini birlikte aramaktır. Pozitif ebeveynlik
Annenin Sanatı ve Bilimi adlı bir blog yazan Illinois merkezli bir psikolog olan Emily Edlynn, bunu “Sert şefkatle empati temelli bir yaklaşım olarak görüp, bir çocuğun zorlayıcı davranışların altında yatan duygularına nasıl yanıt vereceğine odaklanılmalıdır' diyor. İletişiminiz çocuğunuzla ömür boyu olan ilişkinizin bir parçasıdır.Yine de uzmanlar, pozitif ebeveynliklerin ebeveynleri olumsuz etkileyebileceğini, ancak potansiyel olarak çocukları daha sonraki yaşamda anlamaları gereken olumsuz duygulardan koruduğunu ileri sürüyor.
Olumlu övgü
Avusturyalı Psikiyatrist Alfred Adler ve Rudolph Dreikurs tarafından ABD'ye getirilen 1920'lerden beri gözlemlenen olumlu ebeveynlik çerçevesi, daha sonra ' pozitif disiplin ' olarak yön değiştiriyor. Ancak, 1990'larda görev yapan Amerikalı psikolog Martin Seligman'ın pozitif psikoloji alanını uluslararası yaygınlaştırmayı başardı.İnsanları hasta eden şeyleri analiz etmek yerine, olumlu psikolojide bizi mutlu eden şeyleri araştırdı. Kent Devlet Üniversitesi'nde psikolojik yönden zihinsel sağlığımız için olumsuz ve olumlu duyguların önemini inceleyen Karin Coifman, “Hastalığa o kadar odaklandık ki, gelişmeye ve mutluluğa katkıda bulunan faktörlere bakmıyorduk” diyor. Pozitif ebeveyn
Bu felsefe ebeveynliğe uygulandığında, ebeveynleri kötü davranışlara odaklanmak yerine “ çocuklarını iyi yakalamaya ” ve olumsuz tepkilerini daha olumlu olmaya teşfik ediyor. Çocukların sorunları içselleştirmelerine ve harekete geçmelerine yol açabilecek otoriter ebeveynlik ile sınırları olmayan özgür bir ebeveynlik arasında orantılı bir mutlu ortam yaratıyor.Şimdiki kitaplar, blog yazıları ve makaleler olumlu ebeveynliğin övgülerini anlatıyor. “Koruyucu ebeveynlikte gördüğüm başlıkların ve makalelerin sayısına dayanarak, olumlu ebeveynliğin tartışmasız anın en popüler ebeveynlik felsefesi olduğunu düşünüyorum” diyor Edlynn.Yine de bazıları, sürekli pozitifliğin ya da bunu başaramamanın veya paralı olabileceğini savunuyor. Amerikalı gazeteci Barbara Ehrenreich, fenomeni inceleyen bir kitapta buna “Gerçekliği inkar etmemizi, neşeyle talihsizliğe boyun eğmemizi ve sadece kaderimiz için kendimizi suçlamayı” teşvik eden ideolojik bir güç olarak adlandırdı.Coifman, tüm duyguların önemli işlevlere hizmet ettiğini savunuyor. “Olumlu duygular bağlantı kurmak için gereklidir, ancak olumsuz duygular planlama ve daha üst düzey düşünme türündeki süreçlerde yardımcıdır ve insanın hayatta kalmasında esas olmuştur” diyor.Ebeveynler de dahil olmak üzere insanlar, zihinsel sağlıklarına zarar verebilecek olumsuz duyguları paylaşmalarına izin verilmediğini düşündüklerinde, 'Biz hatalar yaparız. Üzgünüz. Bazen insanlar yanında yapılmaması gereken şeyler yaparız ve insanlar için bu normaldir. Ebeveynler için de normaldir ”diye açıklıyor Coifman.
Annenin Sanatı ve Bilimi adlı bir blog yazan Illinois merkezli bir psikolog olan Emily Edlynn, bunu “Sert şefkatle empati temelli bir yaklaşım olarak görüp, bir çocuğun zorlayıcı davranışların altında yatan duygularına nasıl yanıt vereceğine odaklanılmalıdır' diyor. İletişiminiz çocuğunuzla ömür boyu olan ilişkinizin bir parçasıdır.Yine de uzmanlar, pozitif ebeveynliklerin ebeveynleri olumsuz etkileyebileceğini, ancak potansiyel olarak çocukları daha sonraki yaşamda anlamaları gereken olumsuz duygulardan koruduğunu ileri sürüyor.
Olumlu övgü
Avusturyalı Psikiyatrist Alfred Adler ve Rudolph Dreikurs tarafından ABD'ye getirilen 1920'lerden beri gözlemlenen olumlu ebeveynlik çerçevesi, daha sonra ' pozitif disiplin ' olarak yön değiştiriyor. Ancak, 1990'larda görev yapan Amerikalı psikolog Martin Seligman'ın pozitif psikoloji alanını uluslararası yaygınlaştırmayı başardı.İnsanları hasta eden şeyleri analiz etmek yerine, olumlu psikolojide bizi mutlu eden şeyleri araştırdı. Kent Devlet Üniversitesi'nde psikolojik yönden zihinsel sağlığımız için olumsuz ve olumlu duyguların önemini inceleyen Karin Coifman, “Hastalığa o kadar odaklandık ki, gelişmeye ve mutluluğa katkıda bulunan faktörlere bakmıyorduk” diyor. Pozitif ebeveyn
Bu felsefe ebeveynliğe uygulandığında, ebeveynleri kötü davranışlara odaklanmak yerine “ çocuklarını iyi yakalamaya ” ve olumsuz tepkilerini daha olumlu olmaya teşfik ediyor. Çocukların sorunları içselleştirmelerine ve harekete geçmelerine yol açabilecek otoriter ebeveynlik ile sınırları olmayan özgür bir ebeveynlik arasında orantılı bir mutlu ortam yaratıyor.Şimdiki kitaplar, blog yazıları ve makaleler olumlu ebeveynliğin övgülerini anlatıyor. “Koruyucu ebeveynlikte gördüğüm başlıkların ve makalelerin sayısına dayanarak, olumlu ebeveynliğin tartışmasız anın en popüler ebeveynlik felsefesi olduğunu düşünüyorum” diyor Edlynn.Yine de bazıları, sürekli pozitifliğin ya da bunu başaramamanın veya paralı olabileceğini savunuyor. Amerikalı gazeteci Barbara Ehrenreich, fenomeni inceleyen bir kitapta buna “Gerçekliği inkar etmemizi, neşeyle talihsizliğe boyun eğmemizi ve sadece kaderimiz için kendimizi suçlamayı” teşvik eden ideolojik bir güç olarak adlandırdı.Coifman, tüm duyguların önemli işlevlere hizmet ettiğini savunuyor. “Olumlu duygular bağlantı kurmak için gereklidir, ancak olumsuz duygular planlama ve daha üst düzey düşünme türündeki süreçlerde yardımcıdır ve insanın hayatta kalmasında esas olmuştur” diyor.Ebeveynler de dahil olmak üzere insanlar, zihinsel sağlıklarına zarar verebilecek olumsuz duyguları paylaşmalarına izin verilmediğini düşündüklerinde, 'Biz hatalar yaparız. Üzgünüz. Bazen insanlar yanında yapılmaması gereken şeyler yaparız ve insanlar için bu normaldir. Ebeveynler için de normaldir ”diye açıklıyor Coifman.









